Terschelling opnieuw

TERSCHELLING OPNIEUW

Omdat onze laatste visite op Terschelling heel best voldaan had, hadden wij als donderavonds besloten dat we dat nog maar eens over moesten doen. Na een zood gesteun werd besloten dat dit 25, 26 en 27 februari maar heven moest. Na een zood commentaar op mijn Fries heb ik maar gedacht dat het verslag nou maar in het Hollands moet.

Vrijdagtemiddag 1 uur kwamen we met ons allen in de kroeg om na een bak koffie en vrijwat geschrei van de kinderen af te zetten naar Harlingen. We waren vanzelfs veelstenste betijd bij de boot, maarja, je wit graag weg of niet! Omdat het buiten veelstente schier was om wat te zien hebben we onze aandacht maar op de binnenkant van de boot gericht. Hier was genoeg te doen; schutten.

Dat ons voorkomen nog lang zo min niet is bleek wel uit de vraag of wij een voetbalteam waren! We vonden deze opmerking toch wel zo aardig dat we deze vrouwen voor de rest van de vaart maar onderhouden hebben.

Vijf uur hebben wij onze kamers verdeeld in pension “De Holland”. Daar waren ze alweer blij dat we er waren. Daarna hebben we ons maar in “café Lieman” vertoond. Hier ook werden we van harte welkom geheten. Omdat we de vorige keer raar van het centrum waren gekomen van het eten wat we kregen gingen we nu maar naar een andere gelegenheid. “Onder de pannen” zette ons een best maal eten voor, dat we er hast uit zijn gerold.Hierna belandden wij in “t Spyntje” daar waren ze ook zeer geschikt. Na een wat verwarrende taxirit kwamen we nachts toch weer bij “De Holland” aan.

Morgens kwamen we een voor een van het bed geruicheld. Nel had weer best morgenseten voor ons gemaakt, dat dat lieten we ons weer goed smaken. Omdat wat bekomen te laten maakten we een kuiertje naar “de Walvis”. Hier zat het ook al weer mooi. Nu moest er nog een zinnige dagbesteding bedacht worden; ja een taxiritje over het eiland. Dat ging niet verder dan Midsland en in de “Dammesaan” kon je ook biljarten, poolen en schutten. Kwart voor drie werden we weer opgehaald en ging de reis naar “Zeezicht”, hier had de Kolonel een maaltijd geregeld.

De vrouwen hier waren stijve planken maar wel mooi! Hierna moesten we als de bliksem
naar "Lieman" want daar werden ze al wat ongedurig. Het wond ons kennelijk raar in het lijf om, want we bakten er feitelijks niks van. Nevens wat ze mij verteld hebben, hebben we maar twee gewonnen en acht verloren. Op hemzelf een teleurstellende uitslag maar wij lieten ons niet verkatsen, de nabespreking hebben we dik gewonnen.

Omdat we zo vroeg gegeten hadden waren we nu wel wat roepig, dus maar even om een flauwbijt uitgeweest maar dat was op dit uur niet meer te bezetten. De meesten hadden de leg er al aardig uit dus maar terug naar “de Holland”. Een paar gaven hun gelijk neer en anderen zagen nog even in de koelkast. Al met al een zeer geslaagde dag.

De andere morgens hetzelfde ritueel als de vorige dag, en nadat we even bij “het Koffijhuis”aangelopen waren op naar de boot. Hier werd het zuiver weer gezellig. Over het vrouwelijk schoon waren we deze reis niet zo te spreken. Dit ontlokte sommigen tot enkele zeer vervelende uitspraken, die ik niet voor mijn rekening neem; Äls alle vrouwen zo waren, dan waren er vast meer homo’s”. “Ja, dan kunnen de beesten ook maar beter de staart tegen de kont aan houden”. Omdat het nu ontaard in onhure taal wou ik er nu maar gauw mee ophouden. Alles met elkaar was het prachtig, gemoedelijk en toch een verheffend weekend.

Met dank aan Bokwerd, gr. L